Savrum savrumdu Saçım bir zamanlar
Yandı Kül oldu içimde Harmanlar
Bitti yaşama direncim Onu kim anlar
Yandı Kül oldu içimde Harmanlar
Ne zaman gülecek bu ağlayanlar
Oysa ne kadar değerlidir canlar
Bunca yıl oldu boşaldı bu Hanlar
Yandı Kül oldu içimde Harmanlar
Kabul görmedi ettiğim dualar
Dolanıyor başında akbabalar
Senin için ağlarım ben Gözüm ağlar
Yandı Kül oldu içimde Harmanlar
Düzen gitti elden bozuldu bağlar
Bunu gözüyle gördü nice sağlar
Ne Pınar kaldı ne Dereler Çağlar
Yandı Kül oldu içimde Harmanlar