Çok aşıktım. Gözüm ondan başkasını görmüyordu. Ama o beni umursamıyor, onun gözünden bir ünlüye aşık olmuş küçük bir velettim sanki. Bunu ona düşündüren de ondan bi yaş küçük olmamdı. Bi yaş ya değer mi bi yaş için seni seven birine kıyma. Ama o o kadar umursamaz o kadar acımasızdı ki benden belki de nefret ediyordu.
Neyse bi gün okul çıkışı ben tek başıma okuldan çıkıyorum aslında arkadaşlarım var ama onlarla gitmek istemiyorum çünkü onları evi onun evinin yolu üzerinde yani aynı yoldan gidiyorlar ve lanet olsun ki benim grurum oradan gitmemi engelliyor. Sana o kadar şey yapmış birinin peşinden yüzsüz gibi koşma diyor grurum. Ve ben de onu dinliyorum. Artık onu umursamıyorum, sevmiyorum diyorum herkese. Hatta inandırmak için birine şans vermeyi denedim 1 gün dayanamadan bi yalan uydurup ayrıldım. Canım çok yanıyor. Ve benim canını yaktığım kişi de onu hala seviyorum sanıyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bunu düşündükçe canım daha çok yanıyor. Sonra onu görüyorum. Bana doğru koşuyor. Aşık olduğum kişi. İsmimi bağırarak söylüyor ve "Seni çok seviyorum. Hep sevdim. Benim sevgilim olur musun diyor." İnanamıyorum. Gözümden mutluluk gözyaşının akmasına izin veriyorum. Ben de "Olurum." diyorum. Ben bi kaldırımdayım o karşı kaldırımda ve işlek bi caddedeyiz. Bana doğru bir adım atıyor ve ardından bir kaç adım daha sonra bana gülümsüyor ve "Böyle ayrılmak acı olucak , özür dilerim." diyor. Ne olduğunu anlamayan bi yüz ifadesi ile ona bakıyorum hafifçe bi tebessüm ediyor. Sonra bi fren sesi. O kanlar içinde yerde yatıyor. Bir yandan gözyaşlarım b yandan ona bakmaya çalışıyorum. Yavaşça yere oturuyorum. Onun başını kucağıma alıyorum. Etrafımıza herkesin toplandığını görüyorum ya da görmeye çalışıyorum. Birinin beni kollarımdan tutup o da gözyaşları içinde "Kızım kalk hadi..." dediğini isitiyorum ama sertce cekiyorum kendimi. Yavaşça gozlerinin acildigini görüyorum. Ona bakiyorum o bana bakiyor bakiyor sonra yanagina gözyaşı süzülerek düşüyor. Kendimi onun yuzune yaklastirarak dudagina ufak bir buse konduruyorum. Sonra yüzümü onun yuzune cevirdigimde tebessüm ettiğini goruyorum ve yavasca kafasınin kucagina dusmesine izin veriyorum.
Sonra uykumdan uyanıyorum. Bunların hepsinin rüya olduğunu anlıyorum. Saate bakıyorum gece 3. Onun ölümünün 1. Yılı...