Öyle duymuştu rabiya öyle buyurmuş fahrikahinat gerçek mümin oki ne kaza dığına sevinir ne kaybettiyine üzülür... Bu çok derin bir bir hadis çok etkilemişti rabiayı yıllarca yolculukta ve arayışta olan rabia aradığını bulmuş gibiydi bu hadisi yaşaya bilmek zormuydu kolaymıydı???? Öyleya insan acizdi ve hiçti hiç olması gerekirdi hiçlikti çokluğa götüren yanlızlık gibi yanlızlık deyilmidir daha güzel yaklaştıran rabbisine insanı... Bir yazıya denk gelmişti rabiya zaten düşünüceksin ozaman büyük düşün... İşte işte istediyi cümle bu cümle birçok kandil yaktı karanlığına rabiyanın biranda aydınlandı içi hayret etti rabiya bir söz nasıl ışık olabilmişti zifiri karanlığa olmuştu işte artık daha büyük düşünüyordu ve bu birçok fikir kapıları açtı rabiaya hayat zordu yol ise uzun allah büyüktü umut ise okyanus kadar huzurluydu artık rabiya huzuru hissetmek için kötü gidişatların düzelmesini beklemiyordu artık huzuru içinde arıyor buluyor yok ise olduruyordu allahın yardımı ve lütfu ile tabi çünkü rabia tamamen yönünü dönmüştü rabbisine hiçlikteydi hiçti artık kazandığına sevinmiyor kaybettiyine üzülmüyordu faniydi ikiside biliyordu artık hiçlikten çokluğa yulculukta ahirette erecekti balluğa hele cennette gül cemali görünce ericektir muradına işte böyle hiçlikten çokluğa...
