Sevgililik aşamamızın onuncu ayında evli ve iki çocuklu olduğunu öğrendim bu çok acı verici bişeydi ama malesef gercekti onunla ilgili kurduğum tüm hayallerim ve umutlarım yerle bir olmuştu onu bırakıp bu sevdadan vazgeçmeye kalbim asla el vermiyor ama bu acıyla da daha nekadar yasabilirdim bilmiyordum deli gibi kiskandigim adamin bı başkasına ait oluşu ve asla benim olamayacağı herşeyi bitiriyordu amma ve lakin sevgim ağır basıyordu oysaki ne çok bağlanmıştım ne çok sevmiştim onu o babama bile güvenmediğim bu zamanda en çok güvenip inandığım bir insandı öl dese hiç düşünmeden tereddüt etmeden canımı verebilecek kadar çok sevdim onu bu sevda ne getirir yada daha benden ne götürür bilmiyorum böyle karışık bir durumun içerisindeyim işte siz siz olun size çok güvenen bir insanın güvenini bu denli boşa çıkarmayın insanlar sırt üstü gömülür ama yüz üstü gommeyin sizi seveni sonra hayattan bile vazgeçiyor yasayasi gelmiyor içim çok yanıyor benim keşke hiç bunları ogrenmeseydimde ben yine son nefesime kadar onun benim olacağı günü bekleseydim hiç olmasa gelmese bile kendimi onunla avutsaydim ....