Artık boş boş oturmaktan değil platonik aşk acısı çekmekten sıkıldım resmen. Bi şarkı vardır ya:
-Ateşle oynama ateşle oynama sonunda ellerin dillerin yanacak dilersen gel beni bir daha vur vurduğun yerlerde güller açacak....
Bu şarkıyı dinleyince düşünüyorum ki,o istemese de beni öyle vuruyor ki,orada güller açmak yerine yaralar sarpa sarıyor. Ne yapacağımı ne edeceğimi şaşırdım artık...