39 gösterim
Duygusal hikayeler kategorisinde (120 puan) tarafından
Eşimle herzaman gittigimiz cafeye gittik,sohbet ediyoruz oğlumuzun gelecegini.yakin olan doğum gunu için yapilacaklar vs..bir yaşlı bir amca saclari dağınık,salaş gömleği ile yanimiza yaklaştı.elinde tesbih omuzunda cantasi vardi,ondada malzemeleri vardi.yüzü yorgun,bedeni yorgundu,tahmin edebiliyorsun hayat yormuş.amca sandalye cekti oturdu.biz Türkkahvesi içiyorduk,amcada cay icermisiniz dedim,sesi hafif titreyerek olur dedi.eşim hemen mudahale etti belki amcada kahve içer  dedi.Kahve soyledik elindeki tesbihleri gösterdi uzun uzun baktim amcaya.sizi biyerden taniyor gibiyim dedim.meğerse  o amca lisedeki edebiyat  hocammis canim sıkıldı yutkunmadim nefes alamadim.ne oldu dedim.Hayat dedi.cok ustelemedim belliki yikilmis enkazin altindan bakmasi yuregimi dağılıyordu.tirnak makasi,cakmak,cimbiz,1 tanede tesbih aldim bunlar lazimndedim oysaki hic lazim degildi.nekadar hepsi ne verirsen dedi.100tl verdik son paramizi verdik ayaga kalktik ellerinden öptüm kocaman sarildim.hocam aglamakli bakti ve kendine iyi bak dedi ve gitti.

Eşimle gozlerimizden yaşlar döküldü,bukadar genç yetistirip emekli maasinin yetmemsi beni cok üzmüştü.telefonunu aldim herbfirsatta yardim edecegime and içtim.

1 yorum

0 oy
(3.3k puan) tarafından
Çok üzücü gerçekten.
...