+6 oy
34 gösterim
Bilim kurgu hikayeleri kategorisinde (188,690 puan) tarafından

                                                            Not





Sınıfa girdim. Sırama oturdum ve kitap okuyarak öğretmeni beklemeye karar verdim. Okuduğum kitap dayımın ilk çıkardığı kitaptı; Casus Alexander. Küçüklüğünden beri casus gibi yetiştirilen Alexander'ın hayatını anlatıyordu. Kitabı okurken bir cümleye rastladım; 'Alexander resmen görünmez olmuştu' bu cümleyi okuduktan sonra yaşadıklarım aklıma geldi. Tam kitabı kapatıyordum ki hoca geldi. 


Dersimiz resimdi. Hoca yerlerimizi değiştireceğini söyledi. Herkesin yerini değiştirmişti, ben ve Elmas hariç. Hoca korktuğum şeyi yaptı; bizi yan yana oturttu. 


Herkes resim çiziyordu. Bende aşırı odaklanmış bir şekilde yazmaya başlayacağım kitabın karakterlerini tasarlıyordum. O sırada Elmas daha önce yapmadığı birşey yaptı. Bana bir not uzattı. Notta 'Ateş Kara'nın evinde ne arıyordun? Lütfen söyle.' yazıyordu. Bu işte bir terslik vardı. Elmas kendinden küçük gördüğü kişilerle kibar konuşmazdı. Bende ona cevap olarak; 'ne demek istediğimi anlamışsın. O zaman neden soruyorsun ki?' yazdım. Aşağıya texting şeklinde konuşmamızı yazacağım ama aslında hepsi kağıtla olan yazışmamız. 


"Güzel yanlış anlamamışım. O zaman artık arkadaşız." Yazdı Elmas. 


"Elmascığım ben senin gibi biri değilim. O yüzden arkadaş falan değiliz." Yazdım. 


"Yaaa bana neden sinirli emojisi çizdin ki? Biz sonuçta artık arkadaşız. " 


"Bari türkçen düzgün olsaydı; biz artık arkadaşız. Yazsaydın ya neyse konumuz bu değil. Ben seninle arkadaş değilim, olmam da. Sinirli emojisi çizmemin sebebi ise giderek sinirleniyorum." Dedim. Artık onunla notlaşmak istemiyordum. 


"E ne yapayım canım. Ben senin gibi ünlü bir yazarın kızı değilim. "


"Ateş Kara benim babam değill. "


"E neyin o zaman? " Dedi. Bir de bilmiyormuş gibi davranıyor ya. Çok sinir bozucu. 


"BU SENİ İLGİLENDİRMEZ ELMAS. " yazdım. Bağırma anlamında büyük yazmıştım. O sırada hoca geldi ve kağıdı aldı. 


"Bu ne Katrina. Karakterinin özelliklerini kağıda yazmayacaksın, defterine çizeceksin. " Dedi. Hocamız şakacı bir insandır normalde. 


"Özür dilerim hocam ama o kağıt da karakter tasarımı yazmıyor. Elmas Hanım bana birşeyler yazdı. Benimde cevaplarım var. " Dedim. İnadına Elmas Hanım demiştim. 


Her zaman kime karşı olursa olsun doğruyu söylerdim. Çünkü yalan söyleyince bulunduğum ortam üstüme üstüme geliyormuş gibi oluyordu. 


"Hmm peki Katrina doğruyu söylemenin nedeni nedir? " Dedi hoca, kağıtta yazanları okuduktan sonra. 


"Hocam ben yalan söylediğimde bulunduğum yer üstüme üstüme geliyormuş gibi hissediyorum. " Dedim. 


"Peki Katrina. Teneffüste Elmasla yanıma gelin. " Dedi. "Hadi herkes resimlerine geri dönsün. " Diye ekledi. Çünkü bu konuşmalar olurken herkes bize bakıyordu. Hoca bunu diyince herkes önüne dönmüştü. 


Teneffüste

~~~~~~~~~~


"Katrina, Elmas yanıma gelin. " Dedi hoca. İkimiz de onun yanına gittik. 


"Evet hocam? " Diye sordum.


"Bu nedir? Neden böyle birşey yaptınız? " Dedi hoca, elindeki kağıdı göstererek. 


"Hocam hepsi Katrina'nın suçu. Ona sorduğum soruya cevap vermedi. " Dedi Elmas. Her zamanki gibi kendini haklı çıkarmaya çalışıyordu. 


"Peki Elmascığım. Bir de Katrina'yı dinleyelim. " Dedi hoca bana bakarak. 


"Hocam şimdi Elmas beni bir yerden çıkarken görmüş. Neresi olduğunu söylemek istemiyorum. Bana orada ne aradığımı sordu. Bende dolaylı yoldan cevap verdim. Şimdi derste tekrar sordu. Hatta sırf başka birşey ne olduğunu söylemek istemiyorum sandığı için benimle kibar konuştu. Gerisini biliyorsunuz. " Dedim. 


"Elmas, arkadaşının söylemek istemediği şeyler için zorlayamazsın. Şimdi bizi yanlız bırakır mısın? " Dedi hoca. 


"Ama hocam. Katrina'yı, Ateş Kara'nın evinden çıkarken gördüm." Dedi Elmas sinirle. 


"Elmas yeter. Bizi yanlız bırakır mısın? " 


"Peki hocam. " Dedi Elmas sinirle ve gitti. 


"Katrina, dayın benim en yakın arkadaşlarımdan birisi. Dayını arıyorum, ulaşılamıyor diyor ya da açılıyor ama ses gelmiyor. Bana herşeyi anlat lütfen. " Dedi hoca. 


"Anlatsam da inanmazsınız ki hocam. " Dedim. 


"Anlat sen. "


"Peki. Şimdi bir gece dayıma araba çarptı. Ambulansla hastaneye götürdüler. Bir hafta yattı. Bir gün her zamanki gibi ona kitap okumaya gitmiştim. Aniden kalbi durdu. O ölmüştü ama bir müddet sonra ben kantinde otururken yanıma geldi. Sonra eve gittik. Bir kadın yanımıza geldi. Beni çocuk esirgeme kurumuna götürecekti. Dayımı görmemişti. Sonra onu zorla gönderdik. Sonra dayımın aklına yazdığı kitap geldi. Görünmez Kız 3. Kitap hemen onu alıp geldi ve yazmaya başladı. Sonra kadın tekrar geldi ve artık dayımı görüyordu. Dayım kitaba ona benzer birşey yazmıştı. Sonra yazmaya devam etti. O sırada iki peri geldi. Biri kitabın bizde kalmasına izin verdi. Dün bir peri daha geldi. O da ya kitaba yazmaya bırakın ya da bana zarar vereceğini söyledi. " Dedim. 


"Hmmm. Eğer şuan yalan söyleseydin. Bu şekilde duramazdın.  Sana inanıyorum. Teşekkürler. Gidebilirsin. " Dedi hoca. 


"Tamam hocam. İyi dersler. " Dedim ve sırama geçtim. Şimdi matematik dersimiz olacaktı bu yüzden Elmas ile oturmayacaktım. En öne geçtim. Matematik dersinde hem tek başıma hem de en önde oturuyorum. 








Arkadaşlar lütfen düşüncelerinizi yorumlarda belirtir misiniz? 

Choices:
Devamını yaz (5 oy, 100%)
Devamını yazma (0 oy)

2 Yorumlar

+4 oy
(5,410 puan) tarafından
tarafından seçilmiş
 
En İyi yorum
Ben cok begendim devamini en kisa surede yazar misin?
(188,690 puan) tarafından
Devamını yarın 1-2 gibi ya da daha erken atarım. Bu arada Çok Teşekkür Ederim.
+1 oy
(1,157,270 puan) tarafından
Harika olmuş yaa gerçekten bu hikayeyi çok beğenerek okuyorum ve devamı gelsin tabii ki
(188,690 puan) tarafından
Çok Teşekkür Ederim. Devamını yarın 1-2 gibi ya da daha erken atrım.

6,854 Hikayeler

23,763 Yorum

16,542 Alt Yorum

16,184 kullanıcı

75 Online Users
0 Member 75 Guest
Today Visits : 3338
Yesterday Visits : 34025
Total Visits : 11930666
...