+6 oy
27 gösterim
Bilim kurgu hikayeleri kategorisinde (188,690 puan) tarafından



                                                                    Katrina Okulda




"NE! " dedi bir ses. Lisa da bende o yöne döndük. Bu...


Bu Katrina'ydı. 


"Yaaa HAYIR DAYIII BEN ÇOCUK ESİRGEME KURUMUNA GİTMEK İSTEMİYOrumm. " Dedi sesi giderek azalmıştı ve ağlıyordu. 


"Zaten gitmeyeceksin bir tanem." Dedim. Eğilmiş ve ellerimi Katrina'nın omuzlarına koymuştum. 


"O zaman az önce konuştuklarınız neydi?" Dedi Katrina ağlamaklı bir sesle. 


"Ahh!!! Yeter ama bizim dünyamızda tehlikede ya o kitabı yazmayı bırakacaksın ya da ben yapmak istemediğim şeyler yapmak zorunda kalacağım. " Dedi Lisa. 


"Bize bir şey yapmaya hakkınız yok. Biz birşey yapmadık. Bu kitabın benim hikaye yazdığım defterlere benzemesi ve bu kitabı buraya koymak benim suçum değildi. " Dedim. Ayağa kalkmıştım ama hâlâ bir elim Katrina'nın omzunda duruyordu. 


"Size bir şey yapacağımı da nereden çıkardın? " Dedi Lisa. 'Size' kelimesini üstüne basarak söylemişti ve söylerken Katrina'ya bakmıştı. 


"H-hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır... " Demeye başlamıştım. 


"Tamam KES. İkinize de bir şey yapmayacağım ama ülkemizde savaştan daha beter bir durum ortaya çıkarırsanız olacaklardan ben sorumlu değilim. " Dedi Lisa ve aniden ortadan kayboldu. Bu perileri anlamıyorum daha biz soru sormadan ortadan kayboluyorlar. 


"Dayı neden hayır, hayır demeye başladın? O kız kime zarar verecekti ki? " Dedi Katrina. Aslında kime zarar vereceğini anlamıştı ama bunun olduğuna inanmak istemiyordu. 


"Çok sevdiğim birine Katrina. Çok sevdiğim birine. " Dedim. Katrina bana sarıldı ve ağlayarak


"Dayı bir daha macera istemeyeceğim. Lütfen bu kabus bitsin. O kadın bana bir şey yapmaz değil mi dayı? Ben gerçekten kokuyorum. " Dedi


"Merak etme. Ben hayatta olduğum sürece sana kimse birşey yapamaz. Hadi yatağa canım. Yarın Pazartesi. " Dedim


"Peki dayıcım. İyi geceler. " Dedi Katrina. Gözleri hem korkmuş hemde üzgün bir şekilde bakıyordu. 


"Eğer çok istemiyorsan yarın okula gitme tatlım. Bu olanlardan sonra biraz dinlensen fena olmaz gibi ha ne dersin? " Dedim. Katrina'nın o bakışlarından sonra. 


"Tamam dayıcım. " Dedi, yüzünde buruk bir gülümseme yerleştirdi ve "iyi geceler. " Diye ekleyerek yatağa gitti. 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~♣♣♣~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Sabah

~~~~~


Katrina ile beraber kahvaltı yaptık. Katrina okula gitmek istediğini söyledi. 


"Emin misin canım? " Diye sordum. Masayı toplarken. 


"Eminim dayıcım. Biraz kafamı dağıtmak istiyorum. " Dedi. 


"Peki canım sen bilirsin ama kendini kötü hissedersen ya da korkarsan eve gel. Ben öğretmenlerinle konuşurum. " Katrina'nın bana garip garip bakmasından sonra "tabii başka bir telefonla konuşacağım ve Japonya'dan gelen dayın olarak tanıtacağım kendimi. " Diye ekledim. 


"Peki dayıcım. " Dedi Katrina. Yanağıma bir öpücük kondurup çıktı. 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~♣♣♣~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Katrian Okulda

~~~~~~~~~~~~~~


"Selam Katrina bebeğim. " Diye arkamdan seslendi bir kız okula girdiğimde. 


Arkamı döndüm. 'Ahh olamaz' diye geçirdim içimden. Bu okulun popüler (!) kızı Elmas'tı.  Tabiki popüler olmasının nedeni ailesiydi; zengin olduğu için popülerdi, nedense okuldaki herkes onu çok severdi. Aslında kız çok gıcık biriydi bence. Zenginliğini hep insanların yüzüne vururdu. 


Bana doğru yaklaşıyordu, aramızda 2-3 metre kalmıştı. Sarı saçlarını arkaya doğru savurdu. Masmavi gözlerini benim simsiyah gözlerime dikti. Onun da ten rengi beyazdı. Aramızda bir metre kala durdu. Bana hiçbir zaman fazla yaklaşmamıştır aslında herkese öyle. Herkesin kendinden küçük görüyordu çünkü. 


"Ne var Elmas. " Dedim. Onun bana birşey yapmasını kafama takmıyordum. Hatta ona haddini bildiriyordum ama herkese kendini üstün gösterirdi yani yalan söylüyordu. 


"A-a öyle deme bebeğim. Ben seni ünlü yazar Ateş Kara'nın evinden çıkarken gördüm bu sabah. Bu ne demek oluyor? " Dedi. 


"Bu seni ilgilendirmez Elmas. " Dedim. 


"Tabiki ilgilendiriyor Katrina bebeğim. O dünyanın en ünlü 3 yazarından biri. Senin gibi fakir bir kızın onun evinden çıkması hiç NORMAL DEĞİL. " Dedi. 'Normal değil' derken bağırmıştı. O sırada herkes bize bakmıştı. Başımı birkere döndürdüm. Aşağıya indirdim. Sonra tekrar yukarı doğru kaldırdım. Yeter, bıktım der gibi baktım ve yine yeter, bıktım gibi bir sesle


"Senin gibi herkesi kendimden küçük görmüyorum diyelim. Eğer afedersin ama s ile başlayıp k ile biten bir kelime var ya eğer öyle biri değilsen ne demek istediğimi anlarsın. " Dedim. Saçımı arkaya doğru elimde savururken arkamı dönüp gittim. Ben çok sinirlenme diğim sürece kötü kelime kullanmıyordum. Elmas'ın arkamdan bağırdığını duydum, 


"SEN NE HAKLA BANA O KELİMEYİ SÖYLERSİN. " 









Arkadaşlar birazda Katrina'nın hayatını anlatmaya karar verdim. Bir kaç bölüm böyle gidecek. Bu arada sonuçlar eşit. Hangi elbiseyi kulanacağımı bilemiyorum. Lütfen en az bir kişi daha oy verilir mi? (Oy vermeyen biri) 

Choices:
Devamını yaz (4 oy, 100%)
Devamını yazma (0 oy)

1 yorum

+2 oy
(1,157,270 puan) tarafından
tarafından seçilmiş
 
En İyi yorum
Mümemmel olmuş harika devamı gelsin
(188,690 puan) tarafından
Çok teşekkür ederim.

6,854 Hikayeler

23,763 Yorum

16,542 Alt Yorum

16,184 kullanıcı

57 Online Users
0 Member 57 Guest
Today Visits : 3818
Yesterday Visits : 34025
Total Visits : 11931145
...