+4 oy
92 gösterim
Aşk Hikayeleri kategorisinde (310 puan) tarafından
Hepinize merhaba. Bu gün size uzun zamandır beni yiyip bitiren ne yaparsam yapayım yok edemediğim duygularımdan bahsedicem.  Bundan iki yıl önce 17 yaşlarında saf, temiz geçmişiyle boğuşan, ailesinden hiç bir sevgi görmemiş genç bir kızdım. İnstegramda bana yazan 25 yaşlarında bir oğlanla konuşmaya başladım. En başta çok yabancıydı ama sonra o kadar yakındı ki bana beni kendimden daha fazla tanıyordu sanki. Çok iyi birine benziyordu benden büyük olması ,beni güvende hissetiriyor du. Sanki kanatları vardı da beni sarıp sarmalamış gibiydi, onu hić canlı görmemiştim ama varlığı bile beni hayatta tutmaya yetiyordu. İçimden bir his işte bitti acılarım bitti diyordu. Zavallı ben fırtına öncesi sessizliği anlamamıştım. Her neyse önceleri o kadar iyiydi ki  evlenceğim adam bu olmalıydı ...

Ona gerçekten aşık olduğumu onu gerçekten bırakamıycak kadar çok sevdiğimi gördüğü anda benden yapamiycağim şeyler istedi. Yapamam deyince de gitmekle korkuttu . Yapamazdım, ama gidişi beni öyle öldürmüştü ki yalnızlığım beni içten içe kavuruyor, nefessizliğim tüm bedenimi sarıyordu. Çocukken kadın olmuş biriydim ve bunun için defalarca çocukluğumu suçladım şimdide, şimdi ki, beni mi suçliycam. Bir iki hafta geçti yavaş yavaş alışmıştım onsuzluğa . Geri geldi özledim dedi, yüreğimin çarpıntısı tüm dünyayı sallıyacak kadar fazlaydı sanki . Yine aynı şeyi istedi. Her kadın sevdiği adam için yaparmış bunu . Küçüktüm ne bilirim ki ,o büyüktü tecrubeliydi ,bilirdi ve de haklıydı. İstediklerini yaptım her sefirinde daha fazlasını istedi . Kendimden nefret etmiştim . Çocukluğum hep bir köşede beni sorguluyordu. Ama gitmesine izin veremezdim. Yine yaptım yine yine ve yine. Buluşmayı istedi her seferinde ,ama ben deliler gibi aşık olduğum adama  güvenemedim . Buluşmadim . Her seferinde istediğini alır giderdi. Ama ben aptal gibi hayatımı mahfeden bu adama deliler gibi aşıktım.Oysa sadece, utanıyorum ama sevdiğim adam bir kadın avcısıydı, istediği ben değil bir kadındı...

Her şeyi denedim unutmak için ama olmuyor. Kendimi kitaplara verdim her kitabın finalinde o var, derslere verdim , gezmeye ne yaptıysam kopamadim . İstediğini yapmadığım için engelliyor, yeni hesaplar açıyordum ona ulaşmak için.  Buluşursam çocukluğumu kaybettigim gibi gençliğimi de kaybedicektim, o yüzden buluşamazdım...

Tolstoy'un "şeytan" adlı kitabın daki hikaye benim hikayeme benziyor.  İki final koymuş Tolstoy. İlki, adam zina işlememk için kendisini öldürüyor. İkinci finalinde de sevdiği kadını öldürüyor ve ömrü hapiste geçiyor. Hangisi  daha mantıklı hangisini yapmalıyım. Haftalardır içim içimi yiyor . Ne yapıcağımı bilmiyorum. Bildiğim tek şey bu acıyla yasıyamiyacagim .

 Galiba kararımı verdim . Tolstoy'un dediği gibi ne kendimi ne de onu öldürücem. Bu yaşadıklarımın hepsi piskolojik ve ruhsal. Ruhumun işlediği suçun bedelini bedenime ödetmiycem. Onu yüreğimde , kendimi de bende  öldürücem . Hem hiç bir ayrılık benim ecelime hükmedemez ! Gelenle doğmadım ki gidenle öleyim!

(Bu hikayeyi anlatıyorum çünkü eminim çoğu kız kardeşimin başına gelmiştir böyle olaylar. Zaaflarımızdan faydalanan çokça insan oluyor hayatımızda. En çokta kendimizi yapayalnız hissettiğimiz anda yardım eder gibi görünüp son kalan nefesimizi de kesiyorlar. Herkesin kendini yalnız hissettiği mutsuz , kırgın hissettiği anları vardır . Böyle zamanlarda hayatınızda  yeni insanlara yer vermeyin ya da sevmeye çalışmayın. ...)

2 Yorumlar

+2 oy
(459,930 puan) tarafından
Sevmek güçsüzleştiriz bizi 

Onun için kalbimi kapalı tutarım (en azından çalışıyorum)

Sende öyle yap 
(310 puan) tarafından
Bu yaşadığım olaydan çıkardığım ders de bu oldu . Kalbim her şeye kapandı...
+1 oy
(14,510 puan) tarafından

Gerçekten kötü şeyler yaşamışsın:ermm: ama pes etme ayakta dur ki, ne kadar güçlü biri olduğunu herkez görsün <3

7,358 Hikayeler

26,507 Yorum

20,989 Alt Yorum

16,505 kullanıcı

50 Online Users
0 Member 50 Guest
Today Visits : 15415
Yesterday Visits : 24644
Total Visits : 15419386
...