O kadar üzgünümki... Bir zamanlar babam kardeşim ben ve annem hepbirlikde yaşardık mutluca . O zamanlar küçükrüm , tüm derdim oyun oynamaktı . Ama şimdi artık büyüdüm 20 yaşım olucak 1 ay sonra . Okuyorum . Hep hayallerle büyüdüm ben . Bir gün çok başarılı olmak, hayalimdeki gibi örnek bir öyretmen olmak,en önemliside çok iyi bir insan olmak. Şimdi hayalimin bir parçasını yaşıyorum -öyretmenlik okuyorum . Ama keşke benim hayaılerim gerçek olmasada annem iyi olsa diyorum sadece . O iyi olsun... annem hasta ve bir kaç yıla durumu kötü olucakmış. Bizi -kardeşimle beni okutabilmek imin kendi ilacını almıyor . Şu yaşıma kadar baba hep en iyisini vermek için çalışdı. O gerçekten çok iyi bir anne çok şanslıyım .
Şimdi diyorunki keşke elimde çok para olsada annemi iyi ede bilsem . Arkadaşlar siz siz olun ailenizin degerini bilin . Her kes gider bir tek onlar kalır yanınızda, tek sizi gerçekten içten safca seven onlardır . Boş şeylerle vakit harcayacagınıza onlarla konuşun , zaman geçirin .