Bir dəfə bir yerdə görmüşdüm "ümid bir insana verilə biləcək ən böyük cəzadır"deyə . O qədər düz imiş ki...
İnsan o ümid nəticəsində dərdlərdən boğulub gedirmiş. Ya bir gün məni sevərsə, ya bir gün sevdiyim deyərsə, ya bir gün gözlərimin içinə baxdıqda sevgidən gözləri parlayarsa deyə...
Heç gəlməyəcək, heç sevməyəcək birini hər an dəli kimi gözləməkmiş ümid ....