Acı aşk,mışıl-mışıl uyuyan bir kişiyi bir anda uyandırmakdır. O kişi,sıcacık bir yatağın içerisinden kendisini bir anda uçurumun kenarında bulur. O her gün aşık olduğu insan yüzünden kalbini yıpratır,acı çeker. Her akşam kalbi dahada fenhalaşır. Her gün,hər dakika,her saniye kalbi onun için,onun umutları,hayalleri için yaşar. Hele sevdiği kişinin bir sevdiği varsa..o yaşamıyordur demekdir! Her gün bir ocağın içinde alev-alev yaniyordur. Hayaller kuruyodur ama hayallerinin hiç bir zaman gerçekleşmeyeceyini çok iyi biliyordur. Belkede,bizim bile hayal ede bilmediyimiz çok güzel hayalleri vardı. Ama ne diyoruz :"hayal,hayal,hayal"
Yıllar geçiyor o hala aşk acısından alev-alev yanmağa devam ediyor. Hep sevdiğini bekliyor. Sevdiği kişi okulunu bitirib başka bir şehire köçüyor.
Aradan yıllar geçiyor,3-4 yıl falan..Aşık aşk acısı çekmeye devam ediyor. Sevdiğim çok arıyor. Ama sonuç bulamıyor malesef... Bir gün aşık yolda üzgün halde giderken,tesadüfen sevdiğine rastlıyor. Ama sevdiği bunu görmüyor. Aşık bir kaç saat sevdiğini izliyor,peşinde dolaşıyor. Sevdiği yolu geçerken ona araba çarpıyor. Ve aşığın sevdiği gözleri önündece ölüyor. Ordada da aşığında malesef sonu oluyor. Kalbi param-parça oluyor. Partlıyor.
...Ve bir Melek isimli kızın 8 yıllık aşkı burda da bitiyor! Belki öbürü dünyada mutludur..ama sanmıyorum. Çünki onun sevdiğinin buraya okuduğu şehire dönmesinin sebebi,sevdiği kızın 1 hafta önce kanserden öldüğüdür.