Bu hikaye gerçek benim yaşamım..Hayatım en zor dünemlerdeyim,annem babamdan ozak Bursa'da abimle birlikte yaşıyorum.Abim.anestezi uzmanı Bursa'da bir hastanede çalışıyor evli ve ilk çocuğu benimde ilk yeğenim şuan kanserle savaşıyor ,hayata gözlerini açtığından beri hastanede.O daha çok küçük altı aylık .Ve hayat savaşı veriyor.Yengem o duğduğundan beri hastanede onu yaşadığını anlatmak okadar zor ki..en başta evlat acısı sunra .Dukturlar herşeye hazırlıklı olun onlar çoktan ömüdini kesmişlerdi .çünkü o kemutrapiyi kaldıramacak kadar küçük..mucize bir şekilde yengemin inadıyla...küçük bir beden .Ancak bu küçük bedene meydan okurcasına olan bir kalbi var..omutsuzluğa rağmen yaşadı.her güne inat actı güzlerini.Evet daha çok küçük ama büyük bir savaşçı.Bunu adı umut.... Bu süreç içerisinde çok yıprandık bu yaşadıklarımın bir özeti tamamı değil ama .anlatmak istediğim biz yıpranıyuruz ama gerçek kahraman o .. küçük eleriyle hayata tunması bunu adı umut