Cansunun hayatıyla ilgili endişeleri vardı. Kuaförlük okuyordu. Enqeller ard arda önüne çıkıyordu. Cansu pes etmemekte kararlıydı. Hayallerini gerçekleştirmek için yola koyuldu. Gece demeden, gündüz demeden, tatil yapmadan çalıştı. Herkes cansuyu eleştiriyordu. Herkes ön yargıyla bakıyordu. Cansu hayatında yaşıtlarının yaşamadığı şeyleri yaşamıştı ve yaşıtlarına göre daha olgundu. Hayatı önceden tanıdığı için şanslıydı aslında yere sağlam basması için hayat acıda olsa kötü de olsa ona fırsat sunmuştu. En büyük dersini hayattan almıştı çünkü ve tüm hırsıyla kendini meslek edinmeye adamıştı. Onu yaşadığı acı tecrübeler eğitmişti çünkü hayatın kendisi bir sınavdı bunu biliyordu. Bir gün tek başına parka gitti. Park ağaçlarla çevriliydi. Bir ağacın altına oturdu ve uzun uzun düşündü ne zaman pes etmeye kalksa geçmişine bakıp daha da hırslanıyordu. Kendini hiçbir zaman güçsüz göstermeyecekti hayat güçsüzleri affetmez biliyordu. Gözyaşlarını da insanlardan gizleyecekti kimseye güçsüz görünmek istemiyordu. Ona göre hayatında güçsüzlere yer yoktu. Olduğu yerden kalktı ve daha da hırslanarak evin yolunu tuttu. Cansu hiç pes etmedi önüne çıkan enqelleri aşmakta kararlıydı. Kim laf ederse etsin umursamadı yapamaz diyenlere inat daha da yapmaya çalıştı. Yürüdüğü yol her ne kadar ayağını kanatsada canını yaksada biliyordu kı yolun sonu muazzam güzelliklerle kaplıydı. Gerekirse istediğini tırnaklarıyla söke söke alacaktı. Cansu çalıştı çalıştı ve hep çalıştı...
Bir kaç yıl sonra...
Mezuniyet töreni için hazırlanıyordu bütün arkadaşları çıkıp konuşma yapacaktı. Cansu artık sabrının, emeğinin karşılığını almıştı. İş artık yapamazsın deyip cansuyu eleştirenlerin çenesini kapatmaktaydı.
Ve konuşma sırası cansuya gelmişti annesi cansuyu karşıdan izliyordu ve cansu konuşurken annesinin gözleri dolmuştu gururla cansuya bakıyordu. Cansu ;
" Ben yeri geldi ezildim, yeri geldi hakarete uğradım çok zordu yürüdüğüm yol ayaklarım kanaya kanaya canım yana yana durmadan, dinlenmeden, pes etmeden çalıştım. Herkes yapamazsın deyip eleştirdi kimseyi umursamadım tıkadım kulağımı insanlara. Bugün yapamazsın diyenlere aldığım belgelerimi gösteriyorum artık bir kuaförüm. Ben bu belgeleri tırnaklarım kırılsada söke söke kazıya kazıya aldım. Yoruldum ama dinlenmedim daha da çok çalıştım asla pes etmedim. Ben kendi sabrımla, emeğimle aldım işte başardım"
.... diye uzun uzun konuştu. Annesi dimdik gururla cansuyu izledi kızı verdiği sözü tutmuştu çünkü....
Küçük bir not :
Cansu başardı asla pes etmedi ve emeğinin karşılığını aldı. Bir şeyi istiyorsan önüne çıkan enqelleri aş onlar seni durdurmasın sonuna kadar git çünkü sonunda muazzam şeyler bekliyor seni