Bu olay herçektir!.yaklaşık ben 5.sınıftayken olmuştu.O zamanlar lojmanda oturduğumuz için güvenliydi.Akşam 11 civarlarına kadar hep oyun oynardık.Yine öylebi yaz akşamıydı.Benle beraber arkadaş olarak 12 kişi vardık.Can sıkıntısından saklambaç oynamaya karar verdik.Ebe uzunca saymaya başladı.Bende benden önceki arkadaşların o terk edilmiş cin çağırdıkları bodrumun önüne saklandım ama orası acayyip kolay yerdi yani hemen akla gelindik yerdi ( ahh hangi akla hizmet acaba !).Ve aradan 50 saniye geçti galiba.Ve bodrumdan sesler geliyordu.Bu sesler bir annenin feryatlarıydı ve bir bebek sesi geliyordu.Ben ilk aldırış etmedim binada yaşayanlardır dedim ama o sırada aklıma geldi ki "binada bebekli kimse yoktu ve çevredede".Tabii o zamanlar panarolmal şeylere hevesli olduğum için merak edip bodruma baktım.İçerde sadece siyah kedi vardı ( başka ne olması gerekiyordu ,bismillah! ) dedim içimden ve kedi bana anlamsız şekilde bakıyordu.cama bi taş attım ( binevi tıklattım ) ve kedi anında yok oldu.Bebek sesleri devam ediyor,anne seside"yapma yalvarırım yapma lütfen!" diyordu.Bir anda bebek sesi bitti ve annenin acı feryatları ağlama,çığlık ve bağırma sesleri arasında gidip geliyodu.Aradan bi 13 dk geçmiş ( yanlış hatırlamıyorsam ).Bir arkadaş arkamdan "burda!" demesiyle irkildim.Ebe ve diyerleri geldi işte.Ebe dediki
-Nerdeydin sen!?Kaçtır sesleniyoruz sana.burayada 6 defa baktık!Yoktun ve sesinde çıkmıyordu...dedi ama tuhaf 2.şey şuydu:Ben ordan hiç ayrılmamıştım.Kılımı bile kıpırdatmamıştım!
BU OLAY GERÇEKTEN YAŞANDI.HATTA YAŞAYAN BİZZAT BENİM VE ARTIK ORANIN ADINI DAHİ AĞZIMA ALMIYORUM!!!