Slm ben bu şiiri hayatım için yazdım begenseniz begenmeseniz banane kendi hayatım büyük yazili olan başlık bu arada
TEK SIRRIM ACIM
Çocukken başladı mutluluğum
Yanımda bir prens ve iyi arkadaş
Geçirirdim onlarla okulda
Iyi arkadaş kırsada beni bazen
Affederdim saf kalbimle
Bezan diyorum kendime
Tek suçum saf olmak
Ama beynimi dinlemiyorum
Kalbime güvenim
Hemen kirilirim bazen
Affederim bazen
Affedemediğim tek şey var
Prensin gitmesi
Geceyi seviyorum
Çünkü gece çıkar asil düşlerim
Hep hayali bir masal düşlerim
Gerçek olmayacağını bilirim
Bu yüzden bazen gözümden yaş akar
Çünkü o prensi ve arkadaşı kaybettim
Arkadaş kız adi emine idi o beni bazen uzerdi bende onu ama hemen barisirdik sonra taşındık onu en son 1 sene önce gördüm anneannemlere yakın biraz belki görürüm onu her neyse ben çocukluga daha küçük olduğum 1. Sinif ta olduğum zamana dönmek istiyom hayatımın anlamindaki 2 kayıp o zamanda Çünkü :):