Artik her siyden bikmisdim. Herkese gore kucuk yanliz bir cocuktum. Cok yanlizdim
Hic tahmin edemeyeceginiz kadar yanliz. Bos zamanlarimi hayal kurmakla geciriyordum.
Annem cok ilgilenmiyordu. Babamsa yoktu. Hep kendimi sucluyordum . Bunu benim
Yapmadigimi bile bile. Ama gun gectikce daraliyordum. Baabsizliktan , yanlizliktan
Kiminle arkadas olsam surekli ihanetler.. Artik ihanetlerden de bikmistim. Bir gun normal
Bir gundu . Hep oldugu gibi cok sikici bir gun. Cok yakin olan sadece bir arkadasim vardi
Onunla 1 ci sinfdan beri birlikteydik . Sikici derste ona bir mektup yazdim: "Hersiyden biktim artik. Dayanamiyorum. Ne yapsamda hayata dayanamiyorum. Uvey babama tum yanlizligima dayanamiyorum. Firsat buldugum anda kendimi intihar edecegim, Ne olursa olsun hersiye raziydim. Bu hayatdan kurtulmak icin. Ben eve geldim odaya gectim vefat eden anneannemin ilaclarini buldum. Telefonum onlarin oldugu odada kalmisti. Arkadasim yazmis:"Nolur yapma bak pisman olucaksin. Bekle oraya gelecegim . Her halde o mektubda yazdiklarini yapmayacaksin degil mi?" Bizimkiler telefonuma bakmis herbir siyi gormusler. Benim adimdan yazmislar :"Hatirlayamadim ne mektupu fotografini gondere bilir misin ?" O da hirsli bir sekilde gondermis. Bizimkiler olayi anlamislar ama pek umurlarinda olmamis. Yine de gelip bakmak istemisler. Gekip baktiklarinda yerde elimde ilac olarak gormusler. Cox sasirdilar . Benden boyle bir siy beklemiyordular. Onlar icin ben sadece saka Olarak kabul ediyordular. Hal buki hastanelik olmustum. Amacim kendime zarar vere bilecegimi gostermek digildi. Sadece her siyden bikmisdim . Arkadasim geldiginde ben artik hastanedeydim. Sonra iyilestim ama kalbimdeki yaralar iyilesmedi. Gitdikce buyuduler. O arkadasim da bir gun bana ihanet etti. Ama ne yapmak olurdu hayat boyle... Herkesin hikayesinden farkli olarak bu da benim aci hikayem.
Yazan :Azerbaycanli Hülya Aliyeva
Azerice yazmamama azeriler kizmasin cok insan turk diye aci hicayemi boyle yazdim.
Turk kardeslerime de merhabalar canlarim Azeribaycan ♡ Turkiye