Çok garip o an sanki hayatın müziğine kapılmıştım ve hiçbirşeyin farkında değildim hata yapıyordum ama bunun farkında bile değildim onu görmüştüm o güzel kızı daha 16 yaşındaydık ama okadar güzeldiki ela gözlüydü gülünce gözlerinin içi gülerdi bir gülüşünü görmek için dünyalarımı verirdim o güldükçe benim ona yüreğim ısınırdı . birde saçları vardı hafif Sarı güneşe çıkınca parlardı uzaktan izlerdim onu onca insan arasında sadece onu görüyordum sanki başka bir dünyada sadece ikimiz yaşamışız gibi hissediyordum ve onu sahiplenmiştim sanki sadece benimiş gibi bu yüreğime söyledîğim en büyük yalandı .ben onun için sadece bir arakadaştım kalbimi esir almıştı o benim zafım olmuştu artık aşk bir oyundu ve ben kaybedeceğim o oyna başlamıştım bile vakitler böyle ilerliyodu o zamanlar çok saftım ve giyinişi düzensiz hiçbir düzeni olmayan okula çantasız gelen tüm bunlara rağmen seviyordum onu aylemle aram pek iyi değildi benim kararlarımın bir önemi yoktu ve onaların yaşamıma verdiği zararlar çoktu hayatımın tüm sorumluluğu omuzlarımdaydı ve buna rağmen hep onların dediği oluyordu okul dönüşünde eve giderken onu düşünürdüm ve yaptığım hataları. gel zaman git zaman epey bir vakit geçmişti ona seni seviyorum diyemiyordum çünkü kendime güvenemiyordum ona bikeresinde anlatmaya çalıştım ve benden karşılık bekleme dedi ve oan okadar üzüldümki kurduğum hayallerin hiçbir önemi yoktu hayatımda hiçbirşey istediğim gibi olmuyordu sevgi aşk bunlar bir insanı öldürebilirmiş bunu anlamıştım o gün eve giderken şunları düşündüm Allah'ım neden benim isteklerimin bir önemi yok neden hep hayal kırıklığı hayatımdan nefret ediyordum ama kaçamıyordum ve şunu çok iyi anlamıştım ben hiç mutlu olamayacaktım ve gel zaman git zaman aradan dört yıl geçti bu dört yıl boyunca onu hiç görmedim tüm bunlara rağmen ona olan aşkım hiç azalmadı yağan yağmur batan güneş kimi zaman bir şarkı bana hep onu hatırlattı benimki karşılıksız bir aşktı biliyorum ama onu çok seviyorum dedim ya aşk bir oyun ama benim hiç canım kalmadı.