0 oy
3 gösterim
önce Duygusal hikayeler kategorisinde tarafından
önce düzenlendi
Bir gün yürürken karşıma bir kız çıktı kız aç,susuz, geziyordu. Ona dedimki bu satte niye burda geziyorsun oda bana şöyle dedi kimse yardım etmeyince böyle oluyor demişti bana. Ben ozaman artık insanların değerini bilmeye başlamıştım. 1 sene sonra o minik kızın yanına gittim. Ona bakınca çok muttlu oldum çünkü artık sımsıcak bir evi vardı.

Yorumunuz

Görüntülenecek adınız (isteğe bağlı):
Gizlilik: E-posta adresiniz yalnızca bu bildirimlerin gönderilmesi için kullanılacak.
...