36 gösterim
Duygusal hikayeler kategorisinde (200 puan) tarafından
Çevrenizdeki insanların değerlerini bilmek lazım. Onlar bizim için birşeyler yapmak için çabalarken biz nankörlük yapıyoruz. Ama unuttuğumuz birşey var "Ölüm" herkes birgün ölecek ve biz ne yaptık diye kendimize soracağız birbirimizin kalbini kırmamaya dikkat edelim çevremizde ki insanlarla düzgün konuşmalıyız, iyi davranmalıyız.

Bu konu hakkında kendi hayatımdan küçük örnek vereceğim; 38 yaşında babam sabahları erken saatte ise gider geceleri geç saatte gelir. Bizim için çalıştığını biliyorum. Gece uyumayıp babamı bekliyorum, yemeğini hazırlıyorum yanında oturup televizyon izliyoruz. Birkaç haftadır iş yerinde rahatsızlanıyor hastaneye gidip eve geliyor doktorlar hiçbir rahatsızlığı yok diyorlat babam da iyi değilim diyip duruyor. Desenleri arayıp hastaneye gitmişler doktorlar da birkaç günlüğüne yatış yapalım sorun nedir diye birkaç test yapalım diyip yatışını yapıyorlar. Babamın yanına hastaneye bir kere gidebildim hastanede kaldığı sürede. Babamın ilaçlarının dozunu arttırmışlar ilaçlar da ağır gelmiş ve babam hastanede kalp krizi geçiriyor bir buçuk saat kimse ilgilenmemiş. Annem işten çıkıp eve gelip üstünü değiştirip hastaneye gidiyor bu süre zarfında babamın yanında kimse yoktu annemin bağırmasıyla müdahale edildi ama geç kalınmıştı. Ve babamı 21 gün boyunca yoğun bakımda tuttular ve ben o süre zarfında babamın yanına girecek cesareti bulamadım kendimde, 5 ocakta görmek istedim babami ama izin vermediler sinirden oturup ağladım niye daha önce gelmedim diye kendime kızdım. Annem de benim ağladığımı görünce doktorlarla konuşup izin almış ertesi gün 6 ocakta tam da doğum günümde girdim gördüm babamı vücudu bembeyazdı soğuktu ben o gün babamın ölüsünü görmüş gibiydim zaten 5 gün sonra da öldüğünü öğrendim annem bize diyemedi babamın öldüğünü. 11 Ocak akşamı eve gelen misafirlerden öğrendim o kadar kalabalıktı ki ev, ağlıyacak yer bulamadım akşam akşam kapının önüne çıkıp ağlamama bile müsade etmediler herkes moral vermeye çalışıyorlar ama boşunaydı ben o gün kimseyi duymuyordu, tek hatırladığım bebeklik arkadaşım beni sakinleştirmeye çalışıyordu bide babamın iş yerinde genç bir çocuğun bana sarılıp sokağın başına kadar hava almak için çıkardığı. Ben o gün herkese olduğu diye diye sordum kimse birşey diyemedi sakinleş diyorlardı. Ertesi gün camide cenaze namazı kılmak için toplandık ben babamın tabutunun başına geldim baktım ağlamamak için kendini tuttum ama yapamadım kendini ne kadar tutarsam tutayım olmuyordu sarildim ve ağladım, babamın çocukluk arkadaşı geldi beni almaya ama bırakamadım babamı, eniştem de bırak dursun dedi neredeyse yarim saat orada durdum ağladım gelenler oldu bakanlar oldu ama hiç kimse umrumda değildi. Iki eniştemle erkek kardeşim beni kaldırdılar tabutun başından. Kendime geldikten sonra annemin yanına gittim bekledik ilkokul arkadaşım geldi yanıma bana sarıldı öğüt verdi gitti dua okundu namaz kılındı cenazeyi köye götürmek için yola çıktık. Babamın mezarını benden aldılar. Benden uzakta olmasını hiçbir zaman istemedim. Ama akraba dediğim insanlar babam ölmeden yoğun bakım kapısının önünde köye gömelim diye konuşuyorlardı bana soruyorlardı o gün hepsini Allah'a havale ettim her ne kadar ben istemesem de bağırsam da benim istediğim olmadı büyüklerin isteğiyle köye gömüldü. Üçüne kadar köydeydik üçünü köyde yaptık yola çıktık istanbula geldik. Ben çok pişmanım çünkü babam hastaneye gitmeden önce sevgilinle aran nasıl diye sordu bende babamı tersledim ne sevgilisi ya sanki benim sevgilim var baba dedim, bu lafları dediğim için çok pişmanım terslememin sebebi sevgilim dediğim o insan ve kardeşim dediğim arkadaşım ikisi sevgili olmuş ve kız benim yüzüme utanmadan bakabiliyor. Benim o gün ikisine de ihtiyacım vardı acımı paylaşmak için ama ikisi de beni sırtımdan vurmakla meşguldü o kötü günüm de tüm sınıf arkadaşlarım öğretmenlerim benim yanımdaydı bunu bana hissettirdikleri için onlara çok teşekkür ederim. Babamdan da cok ozur dilerim o gün sesimi yükselttiğim için tersledigim için...

     Babam öleli bir buçuk yıl oldu ben hala babamın öldüğünü kabullenemiyorum sanki bi yerlerden çıkacakmış da gelecekmiş gibi bekliyorum ne zaman üzülsem babamı yanımda olduğunu hissediyorum ve rahatlıyorum. 

     Nur içinde yat babacığım, kızın Seni Çok Seviyor bunu sakın unutma, iyi ki senin kızın olarak doğmuşum, bu dünyaya yeniden doğsam senin kızın olarak doğmak isterdim sen bu dünyada ki en iyi babalardansın 

      Mekanın Cennet Olsun Babacığım...

1 yorum

0 oy
(3.3k puan) tarafından
Mekanı cennet olsun,başın sağolsun.
...